به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایلنا، علاوه بر فقدانِ پوشش بیمهای، هیچگونه امنیت جانی و شغلی برای کارگران وجود ندارد. متأسفانه طرحهای ایمنی و بهداشت در کارگاهها اجرا نمیشود و کسی هم پیگیر رعایت آنها نیست. کارفرمایان غالباً تنها به دنبال منافع خود و سوءاستفاده از نیروی کار هستند و به جای ایمنسازی محیط و بیمه کردنِ کارگر، صرفاً به خرید یک بیمه مسئولیت مدنی و حوادث بسنده میکنند .
روز شنبه، سوم مرداد ماه، زمین بار دیگر دهان باز کرد تا قربانیانِ بیصدایِ بیمبالاتی را ببلعد. ۹ کارگر زحمتکش ساختمانی که برای دشتِ لقمهای نان حلال، در گودالی از غفلت مشغول به کار بودند، ناگهان زیر خروارها خاکِ سرد مدفون شدند؛ آواری که نه از قهر طبیعت، بلکه از فروریختن دیوارههای ناایمن و سهلانگاریِ مرگبار یک کارفرما بر سرشان آوار شد. آتشنشانان با تلاشی نفسگیر، تنهای خسته و درهمکوبیده، این کارگران را از تاریکیِ خاک بیرون کشیدند، اما دریغ و درد که برای چهار تن از این کارگران، نفسهای آخر در همان تلخیِ مطلق کشیده شده بود. پنج مصدوم دیگر نیز با تنی مجروح و حالی وخیم روانه بیمارستان شدند.
اما آنچه در این میان از خودِ فاجعه دردناکتر مینماید، سکوت و انفعالِ مسئولان استانی است. گویی نه گویی که چهار انسان، چهار پدر و چهار نانآورِ خانواده، در مسلخِ اشتباه و سودجوییِ یک کارفرما جان باختهاند! هیچکس خم به ابرو نیاورد و آب از آب تکان نخورد؛ انگار که جانِ کارگر در این هیاهوی بیتفاوتی، ارزانترین متاعِ بازار است.
متاسفانه مرگِ خاموش کارگران در کارگاههای فاقد ایمنی، به تراژدیِ تکراری و تلخی بدل شده است که گویی وجدانِ خفته متولیان امر را بیدار نمیکند.
روایت یک فاجعه و گلایه از سالها بیمهری
محمدرضا داوری، رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی استان خراسان رضوی و عضو هیئت مدیره کانون انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی کشور، در تشریح جزئیات این حادثه دلخراش در منطقه طرق مشهد گفت: «این ۹ کارگر که همگی ایرانی بودند، در حین انجام عملیات گودبرداری بر اثر ریزش ناگهانی کوهی از آوار گرفتار شدند که متأسفانه چهار نفر از این عزیزان جان خود را از دست دادند.»
وی در خصوص وضعیت پنج مصدوم دیگر این حادثه افزود: «این افراد توسط نیروهای اورژانس به بیمارستان منتقل شدند و خوشبختانه پس از دریافت خدمات درمانی و بهبود نسبی، همگی از بیمارستان ترخیص شدهاند.»
داوری با ابراز تأسفِ عمیق از وضعیت بیمه این آسیبدیدگان تصریح کرد: «نکته بسیار دردناک ماجرا اینجاست که هیچکدام از این کارگران حادثهدیده، تحت پوشش بیمه کارگران ساختمانی نبودهاند.»
او در پاسخ به سؤالی پیرامون مقصران این حادثه توضیح داد: «هرچند نظریه نهایی کارشناسان اداره کار در خصوص تعیین دقیق درصد تقصیر هنوز به طور رسمی اعلام نشده است، اما با توجه به ابعاد حادثه و اینکه نرخ فوتیها بالا بوده است، به طور قطع صد درصدِ تقصیر متوجه پیمانکار یا کارفرمای پروژه خواهد بود.»
رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی خراسان رضوی در ادامه با انتقاد شدید از وضعیت کلی ایمنی و شرایط شغلی کارگران ساختمانی اظهار داشت: «علاوه بر فقدانِ پوشش بیمهای، هیچگونه امنیت جانی و شغلی برای کارگران وجود ندارد. متأسفانه طرحهای ایمنی و بهداشت در کارگاهها اجرا نمیشود و کسی هم پیگیر رعایت آنها نیست. کارفرمایان غالباً تنها به دنبال منافع خود و سوءاستفاده از نیروی کار هستند و به جای ایمنسازی محیط و بیمه کردنِ کارگر، صرفاً به خرید یک بیمه مسئولیت مدنی و حوادث بسنده میکنند تا اگر خدایناکرده اتفاقی افتاد، دیه قربانیان از آن طریق پرداخت شود؛ اگر اصول ایمنی رعایت میشد، این ۹ کارگر بیچاره امروز سالم به خانههایشان بازمیگشتند.»
عضو هیئت مدیره کانون انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی کشور با اشاره به بیمهریهای صورت گرفته در حق کارگران طی سالهای اخیر بیان کرد: «طی چند سال گذشته و با وجود تغییر سه دولت، سازمان تأمین اجتماعی از زیر بار بیمه کارگران ساختمانی شانه خالی کرده است. نیمی از کارگرانی که پیشتر بیمه بودهاند نیز بیمهشان قطع شده و در حال حاضر بازرسان به دلایل مختلف، در حال قطع بیمه کارگران واقعی هستند.»
داوری با ارائه آمار بیمههای قطع شده در این خصوص افزود: «در استان خراسان پیش از این ۷۵ هزار کارگرِ بیمهشده داشتیم، اما این آمار اکنون به ۳۰ هزار نفر کاهش یافته است. این یک ظلم و تبعیض کاملاً آشکار است؛ کارگران ساختمانی که از پیش زیر چکمههای کارفرمایان له شده بودند، اکنون وضعیت به مراتب بدتری را تجربه میکنند و هیچ دولتی حامی این کارگران مظلوم و خانهسازانِ بیخانه نبوده و نخواهد بود.»
وی با اشاره به اظهارات مسئولان سازمان تأمین اجتماعی خاطرنشان کرد: «آقای سالاری اعلام میکند که منابعی برای تأمین پوشش بیمه کارگران ساختمانی ندارند و به کارگرانی که بیمهشان قطع میشود پیشنهاد میدهند که حقبیمههای کارفرمایی یا اختیاری پرداخت کنند؛ در حالی که اگر یک کارگر ساختمانی توانایی مالی داشت، به دنبال همان بیمه با سهمِ هفت درصدی نمیرفت.»
داوری در ادامه با گلایه از دولت و نمایندگان مجلس تصریح کرد: «ما از مجلسیهایی که با رأی همین کارگران عزیز به مجلس راه یافتهاند، به شدت گلهمندیم. آنها متأسفانه به فکر کارگران شهرستان و حوزه انتخابیه خود نیستند، در حالی که بیشترین آسیبهای اجتماعی دقیقاً در حوزه همین کارگران ساختمانی رخ میدهد. تقاضای ما این است که دولت یک طرح جامع به مجلس ارائه دهد و مجلس نیز با در نظر گرفتن تمام جوانب، قانونی مستمر وضع کند تا بیمه کارگران به صورت سلیقهای قطع نشود.»
وی افزود: «در حال حاضر حدود ۲۰۰ الی ۳۰۰ هزار کارگر ساختمانی در نوبت انتظار بیمه هستند و بیمه ۲۰۰ الی ۳۰۰ هزار نفر دیگر نیز قطع شده است که باید تحت پوشش قرار گیرند. ما از کمیسیونهای اجتماعی و کارگری مجلس و همچنین اعضای هیئتامنای تأمین اجتماعی، که از وضعیت و معضلات کارگران ساختمانی اطلاع کامل دارند، تقاضای رسیدگی و چارهاندیشی داریم. با وجود جلسات متعدد، متأسفانه تاکنون فریاد ما به جایی نرسیده است.»
رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی خراسان رضوی، در پایان با درخواست از رسانهها برای انعکاس صدای کارگران، تأکید کرد: «کارگران در حال سوختن هستند اما کسی به فکرشان نیست. با وضعیت فعلی، ما هر روز شاهد حوادث تلخی چون سقوط از پله، داربست و ارتفاع هستیم و در برابر این کارگران عزیز و خانوادههایشان شرمندهایم. از رسانهها میخواهیم فریادرس ما باشند. امیدواریم وزارت رفاه و دولت، اقدامی اساسی انجام دهند تا هزاران کارگری که امید به آینده و زندگی ایمن دارند تحت پوشش بیمه قرار گیرند و اگر خدای ناکرده در اثر حادثه کار جان خود را از دست دادند، خانوادههایشان پس از آنها از یک امنیتِ حداقلی برخوردار باشند.»
نظر شما